,

Γιατί οι εκλογές στην Ελλάδα είναι ένα αθεράπευτο τσίρκο

Γιατί οι Έλληνες ψηφίζουν αντιδραστικά και συμφεροντολογικά, με στόχο να εκδικηθούν τον προηγούμενο για να εκτονωθούν, και να καλοπιάσουν τον επόμενο για να ανταμειφθούν. Ο πολιτικός στοχασμός απουσιάζει απ’ το νοητικό τους – ψηφίζουν με την ίδια λογική που τσακώνονται και τα ξαναφτιάχνουν με τη γειτόνισσά τους.

Γιατί αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως πελάτες του κράτους και του πολιτικού του μηχανισμού. Ψηφίζουν για να λάβουν συγκεκριμένο αντάλλαγμα, αποβλέποντας ο καθένας στην εξυπηρέτηση του μικροσυμφέροντός του. Η πολιτική τους στάση και συνείδηση έχουν καταναλωτική χροιά, καθώς ερμηνεύουν την ψήφο τους όχι ως θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα στο πλαίσιο της κοινωνικής συλλογικότητας, αλλά ως εμπορική πράξη που θα τους φέρει ένα βήμα πιο κοντά στο ατομικό κέρδος.

Γιατί δεν έχουν πραγματική και γόνιμη ιδεολογία. Κατά το πλείστον, είναι είτε δέσμιοι εφηβικών αγκυλώσεων και ιδεοληψιών είτε ανερμάτιστοι τυχοδιώκτες.

Γιατί είναι σε μεγάλο βαθμό ανήθικοι. Θα ψήφιζαν οποιονδήποτε ικανοποιεί τις νευρώσεις τους, ακόμα κι αν αυτός δεν διαθέτει κανένα ρεαλιστικό εχέγγυο για να συμβάλει στο κοινό καλό και στη συλλογική πρόοδο. Τα τελευταία δεν τους απασχολούν καν – τα χρησιμοποιούν μόνο όταν θέλουν να δικαιολογήσουν το μένος τους εναντίον του αντιπάλου τους (ο τάδε πήγε τη χώρα πενήντα χρόνια πίσω!) και δεν τους παίρνει να παραδεχτούν ότι τον αντιπαθούν απλώς επειδή δεν τους βόλεψε.

Γιατί τα πολιτικά φρονήματα των Ελλήνων είναι κληρονομικά. Οι Έλληνες σε πολλές περιπτώσεις δεν επηρεάζονται απλώς από τις διδαχές των γονέων τους, αλλά τις ακολουθούν κατά γράμμα εντελώς άκριτα, και τις υπερασπίζονται σα να συμπυκνώνουν την οικογενειακή τους τιμή. Η αυτονομία της σκέψης και της αντίληψης είναι σπανιότατα στη χώρα των υπανάπτυκτων κλώνων, όπου η μία γενιά διαδέχεται την άλλη αναπαράγοντας τις νοσηρές της παθογένειες.

Γιατί οι Έλληνες είναι αμόρφωτοι ή τουλάχιστον ημιμαθείς. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, έχουν για τον εαυτό τους πολύ μεγαλύτερη ιδέα απ’ ό,τι θα έπρεπε. Η έλλειψη παιδείας σε συνδυασμό με την αλαζονεία τους, τους προκαλεί σύγχυση ταυτότητας και θολώνει την κρίση τους ενώπιον των σημαντικότερων ζητημάτων. Γαλουχημένοι με διαστρεβλωμένα ιστορικά πρότυπα, ποτισμένοι με άφθονο σοβινισμό και μισαλλοδοξία, και στερημένοι από βασικότατα εργαλεία σκέψης και πολιτικής ανάλυσης, προσφέρουν την ψήφο τους ασμένως σε όποιον ερεθίσει καλύτερα τα πρωτόγονα ένστικτά τους, χωρίς να αντιλαμβάνονται τα πραγματικά του κίνητρα και την αληθινή του ποιότητα ως πολιτικού όντος. Στο τέλος καταλήγουν μονίμως εξαπατημένοι, να κυνηγούν φαντάσματα.

Γιατί διαπνέονται από ακραίο φανατισμό και δεν ψηφίζουν, ΨΗΦΙΖΟΥΝ. Υπερασπίζονται με ιερή μανία άτομα και παρατάξεις που δεν γνωρίζουν επί της ουσίας κι απ’ τα οποία δεν έχουν να λάβουν τίποτα πέρα από ένα στυγνό βόλεμα ή μία πληθωρική φαντασίωση. Αργότερα, αποκηρύσσουν με την ίδια τρομακτική απολυτότητα εκείνους που μόνοι τους στήριξαν προηγουμένως, αλλάζουν στρατόπεδο και ξεκινούν εμμανείς σταυροφορίες κατά των αλλοτινών τους συμμάχων. Δεν αναδιπλώνονται και αυτοαναιρούνται μόνο, δηλαδή, αλλά σκοτώνουν και κάμποσο κόσμο στην πορεία, με τον ίδιο τρόπο που διασκεδάζουν σπάζοντας πιάτα.

Γιατί δεν αντιλαμβάνονται τη βαρύτητα και το σημασιολογικό περιεχόμενο της ελεύθερης βούλησης, όπως αυτή εγγράφεται στην πολιτική μέσω της ψήφου. Ψηφίζουν, δηλαδή, πολιτικούς με επιφανειακά κριτήρια (για διορισμούς και χρήματα που δεν δικαιούνται π.χ), πράγμα που με μαθηματική ακρίβεια θα τους οδηγήσει στο κενό, και στο τέλος θεωρούν τους εαυτούς τους εξαπατημένους, επειδή η βλακώδης επιλογή τους γύρισε εις βάρος τους. Όχι απλώς δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη της ψήφου που κανείς δεν τους ανάγκασε να ρίξουν, αλλά δεν συνειδητοποιούν καν το σφάλμα ή έστω την αστοχία τους. Είναι τα μόνιμα θύματα ενός απρόσωπου πολιτικού συστήματος, χωρίς να κατανοούν ότι η ψήφος τους είναι αυτή που το διαμορφώνει.

Γιατί οι Έλληνες αγαπούν την παρανομία, αρκεί να επαυξάνει τα δικαιώματα και να μειώνει τις υποχρεώσεις τους. Η ψήφος τους, δηλαδή, σε συνειδησιακό επίπεδο δεν κινείται σε συνταγματικά πλαίσια – χέστηκαν για την καθαρότητά της και για το δημοκρατικό υπόβαθρο της διαδικασίας. Επομένως, θα ψηφίζουν πάντα όποιον ικανοποιεί τον διεστραμμένο αυτό ψυχισμό, χωρίς να τους αποδίδει ευθύνες. Με την ίδια λογική που εξέθρεψαν για χρόνια το “σοσιαλιστικό” ΠΑΣΟΚ, για να το μισήσουν όταν πια ήρθε η ώρα να δρέψουν τους καρπούς της ανοησίας τους, εκτρέφουν και τη Χρυσή Αυγή ή κάθε εν δυνάμει ΠΑΣΟΚ (καλησπέρα ΣΥΡΙΖΑ), για να αλλαξοπιστήσουν όταν τα βρουν σκούρα και να αποστασιοποιηθούν ως θύματα από το εκάστοτε έγκλημα.