,

5 σημάδια ακαταλληλότητας υποψήφιων βουλευτών

Πέρα από τα βασικά κριτήρια επιλογής του ιδανικού βουλευτή, δηλαδή την ιδεολογία, τις πολιτικές θέσεις, τα προσόντα, τις περγαμηνές, τη διαδρομή και το κύρος του, υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος, αμελητέα για πολλούς, που ονομάζεται ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ. Με αυτήν σχετίζονται άρρηκτα οι επικοινωνιακές μέθοδοι που αυτός θα μετέλθει για να σε προσεγγίσει, οι τρόποι, η κουλτούρα του, το ύφος του, – όλα στοιχεία που είτε θα σε κάνουν να τον συμπαθήσεις ως άνθρωπο, είτε να τον σιχαθείς επειδή είναι ένα ακόμα αδίστακτο και αριβιστικό γίδι.

Αυτά είναι τα αναντίρρητα σημάδια για να καταλάβεις πότε δεν πρέπει να ψηφίσεις κάποιον:

-Αν σου στέλνει προωθητικά μηνύματα στο κινητό, χωρίς να έχεις δώσει ποτέ τον αριθμό σου ή να έχεις συναινέσει με οποιονδήποτε τρόπο στην οικειότητα που πάει να σου επιβάλει. Όσοι θεωρούν ότι έχουν αυτοδικαίως το ελεύθερο να διαρρηγνύουν την ιδιωτικότητά μας για να διαφημιστούν, λαμβάνοντας ως δεδομένες τη δεκτικότητα και την καλή μας διάθεση, έχουν ήδη βάλει τον εαυτό τους πάνω από εμάς και, ως εκ τούτου, απορρίπτονται.

-Αν στις επίσημες προγραμματικές του δηλώσεις δείχνει να κόπτεται για την οικονομική ύφεση, ενώ παράλληλα συμμετέχει σε πολυέξοδες και γιαγαντιαίες καμπάνιες (σποτάκια, banners, φυλλάδια κ.ο.κ) που χρηματοδοτούνται από κρατικούς πόρους. Η αντίφαση και η διπροσωπία σε όλο το κραυγαλέο τους μεγαλείο. Γιατί να εμπιστευτείς κάποιον που αθετεί τις διακηρύξεις του προτού καν εκλεγεί, στη βάση, μάλιστα, ενός τόσο καίριου θέματος όπως είναι το χρήμα (και δη το δημόσιο);

-Αν σε καλεί για καφέ, ποτάκι, γνωριμία σε κάποιο παρακμιακό all day bar, λες και είστε φίλοι, λες και θα σε ενδιέφερε ποτέ να είστε, ή λες και υπάρχει περίπτωση να γίνετε υπό αυτές τις συνθήκες. Σε κάθε περίπτωση, το να συνδέεις τη διαδικασία πολιτικής πειθούς με ευτελείς τακτικές δαπίτικου συνδικαλισμού, είναι ένδειξη της χαμηλής θέσης που κατέχει στη συνείδησή σου ο πολιτικός πολιτισμός και η διαλεκτική σχέση αντιπροσωπευόμενου – αντιπροσώπου.

-Αν λαϊκίζει για να προσελκύσει ψήφους, χρησιμοποιώντας συνθήματα και τσιτάτα, σαν μαζοποιημένο δωδεκάχρονο που προσπαθεί να γίνει κουλ και να μπει σε κάποια παρέα. Αν θέλαμε να ακούσουμε κλισέ καγκουροχωρατά, θα μπαίναμε στη σελίδα του Δαυίδ Αβραμίδη. Δεν θα τα αναζητούσαμε στη φαρέτρα υποψήφιων βουλευτών ως κριτήρια αξιοσύνης.

-Αν δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του, αλλά προέκυψε από τον κλασικό κομματικό σωλήνα που όλοι ξέρουμε και σιχαινόμαστε. Φοιτητής του φραπέ με έδρα τα τραπεζάκια, που εξελίσσεται σε πτυχιούχο με άκρες χωρίς να περάσει ούτε μισή ώρα στο αμφιθέατρο, που μετατρέπεται σε έμπιστο παιδί για όλες τις κομματικές δουλειές, για να προωθηθεί μετά στην πολιτική -κατόπιν όλων των απαραίτητων παραγοντισμών- ζητώντας την ψήφο σου για να ανελιχθεί κι άλλο. Στο τέλος, αυτός που διεκδικεί τον τίτλο του αντιπροσώπου σου, είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει βρεθεί ποτέ στη θέση σου.

What do you think?

0 points
Upvote Downvote

Total votes: 0

Upvotes: 0

Upvotes percentage: 0.000000%

Downvotes: 0

Downvotes percentage: 0.000000%