,

Χριστούγεννα: Τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνεις για να περάσουν εποικοδομητικά οι μέρες των εορτών

Μερικές καθαρά υποκειμενικές συμβουλές

Χριστούγεννα ευτυχισμένα βρε παιδιά, είναι δυνατόν;

Η εποχή-ονείρωξη της αισθητικής Coca Cola, τα Χριστούγεννα, βρίσκεται σχεδόν στο peak της. Πριν φορέσετε το πιο υποκριτικό σας χαμόγελο για να προσποιηθείτε ότι δεν είστε άδειοι μέσα σας, διαβάστε προσεκτικά τις παρακάτω συμβουλές. Τα πράγματα ίσως κυλήσουν καλύτερα έτσι. Υπομονή, σύντομα όλα θα έχουν τελειώσει.

Φέτος τα χριστούγεννα, λοιπόν:

Μη χρησιμοποιήσετε τη λέξη Ρεβεγιόν

Απ’ όλες τις περιστάσεις καταναγκαστικής χαράς, γνωστής και ως κέφι_με_το_ζόρι, ξεχωρίζω το “ρεβεγιόν”. Καταρχάς είναι εξαιρετικά ενοχλητική η λέξη· βρωμάει κωστοπουλική δηθενιά και μεγαλομανία, επιμελώς αρωματισμένη σαπίλα, επαρχιωτισμό και αξιολύπητη πείνα για πολυτέλεια. Κι επί της ουσίας, όμως, πώς να το πω, αν κάποιος θέλει να γιορτάσει κάτι, Χριστούγεννα/πρωτοχρονιά/οτιδήποτε, περιττεύει να το περιβάλλει με τύπους και προδιαγραφές. Ειδικά όταν τα τελευταία συνίστανται σε λούσα και χρηματικώς αποτιμητές αξίες (τι παπούτσι θα βάλεις, με ποιο φόρεμα θα καταπλήξεις, πώς θα σταθεί το μαλλί), το όλο σκηνικό δεν παραπέμπει σε εορτασμό με τη συγκινησιακή έννοια, αλλά σε καρναβάλι ανταγωνιστικής ματαιοδοξίας. Ναι ναι, ο καθένας χαίρεται όπως νομίζει, προφανώς, μη λέμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια. Αν όμως η χαρά σου απαιτεί τόση προσπάθεια, αγωνία κι ετεροπροσδιορισμό, μάλλον κάτι δεν πάει καλά και με σένα και με το είδος της χαράς που κυνηγάς. Ή ίσως δεν έχεις χαρεί ποτέ σου αληθινά, ώστε να γνωρίζεις το συναίσθημα. Εκτός αν το να γελάς ψεύτικα με ηλίθια αστεία ημιαγνώστων, ρουφώντας την κοιλιά σου (κρυφά διασωληνωμένος στο messenger) προσφέρει κάποιο είδος new age αγαλλίασης που αγνοώ. Παίζει κι αυτό, είναι πολλά αυτά που δεν ξέρω.

Καθίστε σπίτι

Αντίθετα προς τη δημοφιλή άποψη που θεωρεί το σπίτι τζιζ_φτου_κακά_ew κατά τη διάρκεια των γιορτών, θα ήθελα να σας κάνω μια συνταρακτική αποκάλυψη. Κι όμως, το σπίτι σας δεν βρωμάει σκατά, άνθρωποι. Ακούγεται εξωφρενικό, αλλά μπορείτε κάλλιστα, -προσοχή, είναι βαριά η κουβέντα που θα πω-, να περάσετε καλά σ’ αυτό (!) και να μην ξοδέψετε λεφτάρες σε ασφυκτικά γεμάτα, pretentious κωλομάγαζα φέτος. Μερικές μέρες τουλάχιστον. Τι, βαριέστε μέσα; Οι φίλοι σας δεν θέλουν να κλειστούν στο σπίτι μαζί σας; Χμ, θα πω και δεύτερη βαριά κουβέντα. Αν δεν αντέχεστε στο σπίτι, κατά πάσα πιθανότητα το ίδιο ισχύει και για έξω. Μόνο το ντεκόρ αλλάζει. Και μάλλον οι φίλοι σας σάς βλέπουν ως τέτοιο.

Μην πείτε ‘Χρονιάρες Μέρες’

Ας αρχίσουμε πάλι από το λεκτικό. Χρονιάρες Μέρες. Χρονιάρα μέρα. Χρονιάρα. Γενικά, παιδιά, όταν κάτι συγγενεύει ηχητικά τόσο πολύ με το κλανιάρα, τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει απ’ αυτό. Η λέξη δημιουργεί το είδος της αμηχανίας που εμπνέει και η λέξη αγορίνα. Είναι λάθος με όλους τους τρόπους που μπορεί κάτι να είναι λάθος. Σε ό,τι αφορά τη χρήση της τώρα, νομίζω πως το πρόβλημά της είναι ακριβώς το ότι επιχειρεί να κατασκευάσει μια ημερολογιακή ιερότητα που δεν υπάρχει και μια χριστιανική καλοσύνη που επίσης δεν υπάρχει, απλώς και μόνο επειδή είναι γιορτές και άρα για κάποιον λόγο πρέπει να προσποιηθούμε όλοι μαζί ότι είμαστε καλύτεροι απ’ ό,τι πραγματικά είμαστε. Ω ναι, ο κάποιος λόγος έχει όνομα, κι αυτό είναι μικροαστισμός. “Έλα τώρα, μη μιλάς έτσι χρονιάρες μέρες”. Δηλαδή είναι ok να μιλάω έτσι τις προηγούμενες και τις επόμενες αλλά όχι τις χρονιάρες; Fun fact: Όσοι κόπτονται για το πώς μιλάμε μέσα στις γιορτές, συνήθως λένε τα χειρότερα εντός κι εκτός Χριστουγέννων.

Βάλτε την παράδοση του New Year’s Resolution στη θέση της

Δηλαδή στα σκουπίδια, λίγο πιο κάτω από τις μπανανόφλουδες και τα βρωμερά απομεινάρια του χθεσινού κοτόπουλου. ΚοιτάXτε να δείτε, παιδιά. Το ‘θέτω στόχους’ έχει τόση σχέση με το ‘πετυχαίνω στόχους’ όση και η Χριστίνα Μπόμπα με την αξιοκρατία ή ο Γιώργος Λιάγκας με το stand up comedy. Ο καλύτερος τρόπος να καταφέρουμε κάτι, είναι να δουλέψουμε γι’ αυτό πριν το ανακοινώσουμε, κι όχι το αντίστροφο. Δεν είναι θέμα επικοινωνιακό ή δεισιδαιμονίας, είναι ψυχολογικό. Τα μεγάλα σχέδια τα επισκιάζει η πάρλα και στο τέλος τα καταβροχθίζει κιόλας. Όταν ξοδεύεις χρόνο κι ενέργεια φαντασιώνοντας και περιγράφοντας το resolution, στο τέλος δεν σου μένει ούτε η θέληση να το επιδιώξεις.  Άρα είτε σχεδιάζουμε κάποια συγχώνευση τραπεζών είτε να χάσουμε πέντε κιλά, καλύτερα να το κάνουμε και μετά το λέμε. Ας μην σχολιάσουμε καν την πιο προφανή παράμετρο του θέματος, ότι στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει ν’ακούσει το resolution μας.

Μην γράψετε fb status-σεντόνι για να ευχηθείτε στην οικουμένη

Δεν καταλαβαίνω τι είναι αυτό που γεννά σε ορισμένους ανθρώπους την επιθυμία να ευχηθούν σε όλον τον κόσμο συλλήβδην, σα να ‘ναι δήμαρχοι ή παπάδες μπροστά στο ποίμνιό τους. Είναι όντως τόσο καλοί άνθρωποι; Αγαπάνε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος και θέλουν πράγματι το καλό όλων μας ανεξαιρέτως; Αν τους ενδιαφέρει τόσο πολύ το καλό της οικουμένης, τους περισσεύει καθόλου στοργή για τους δικούς τους; Πώς την εκφράζουν; Άραγε βρίζουν ποτέ; Κοκκινίζουν όταν ακούνε κακιά λέξη; Στο σεξ ρωτάνε αν είναι οk να ολοκληρώσουν; Τέλος πάντων, ομολογώ πως εγώ δεν έχω τόσο μαζικά αποθέματα καλοσύνης μέσα μου κι επειδή δεν γεννήθηκα χθες, βρίσκω πάντα ύποπτη την επίθεση αγάπης από αγνώστους σε αγνώστους. Όπως και να ’χει πάντως, όσο ειλικρινής κι αν είναι ο αλτρουισμός μας, οι προσωπικές ευχές είναι πάντα στ’ αφτιά του αποδέκτη τους ένα τσικ προτιμότερες από τα προεδρικά διαγγέλματα. Προτιμότερες είπα; ΟΙ ΜΟΝΕΣ ΕΥΧΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝΝΟΟΥΣΑ.

Αφήστε τους νεκρούς ήσυχους

Σε κάποια φάση της ζωής μας μαθαίνουμε ότι ο κόσμος δεν χωρίζεται σε ζωνταντούς και νεκρούς. Υπάρχει και μια ενδιάμεση κατηγορία, οι μεταφορικά νεκροί. Αυτοί, δηλαδή, που έζησαν δίπλα μας και μετά δεν πέθαναν ακριβώς, απλώς εμείς πάψαμε να αναγνωρίζουμε την ύπαρξή τους, για σοβαρό λόγο. Κατά την εποχή των Χριστουγέννων, λοιπόν, γινόμαστε εξαιρετικά επιρρεπείς στη νεκρανάσταση, μιας και ο πειρασμός να επαναφέρουμε στη ζωή μας άτομα που εξήλθαν από αυτήν γίνεται έντονος λόγω εορταστικού κλίματος και συγκυριακής μεγαλοψυχίας. Σ’ αυτή την αυτοκαταστροφική μακαβριότητα πρέπει να αντισταθούμε με νύχια και με δόντια. Ούτε κλήσεις, ούτε μηνύματα, ούτε μεθυσμένες προσεγγίσεις οποιουδήποτε είδους. Ούτε βέβαια και ανταπόκριση σε ερεθίσματα από την πλευρά των συγχωρεμένων. Οι ζωντανοί με τους ζωνταντούς και οι νεκροί με τους νεκρούς, ζωή να ‘χουμε όλοι.

Προσοχή στα instastories

Ξέρετε τι είναι πάρα πολύ συναρπαστικό σε μια πιατέλα γεμάτη μελομακάρονα ή σε ένα τραπέζι γεμάτο χαμογελαστές φατσούλες; Τίποτα. Πλούσιοι ή φτωχοί, στο σπίτι ή κάπου έξω, με φίλους ή χωρίς, σε σχέση ή μόνοι, η πιθανότερη αλήθεια είναι ότι η ζωή όλων μας είναι ελάχιστα ενδιαφέρουσα. Κι αυτό είναι απολύτως ok, αρκεί να μην προσποιούμαστε το αντίθετο.

Καθίστε, διαβάστε, δείτε ταινίες και σειρές

Έξω έχει κρύο κι εμείς οι δύο είμαστε χώρια, στην τηλεόραση παίζει η χιλιοστή επανάληψη της ταινίας με τον Macaulay Culkin σε ηλικία έλξης Βασιλιά της Ποπ, το ίντερνετ βαράει μύγες, οι γονείς σας (ας μην κρυβόμαστε, στο πατρικό σας βρίσκεστε) ασχολούνται με κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον (π.χ πόσα χιλιοστά του κτήματός τους καταπάτησε ο γείτονας). Πόσα σημάδια πρέπει να στείλει το σύμπαν ότι η αλήθεια βρίσκεται σε ιστορίες που φτιάχτηκαν με προσοχή από άλλους για εμάς;

Μην πείτε στους φίλους σας “Θα σε δω του χρόνου” λίγο πριν την αλλαγή

Σοβαρά, δεν είναι καθόλου αστείο. Ίσως να ήταν όταν πρωτοειπώθηκε, δε λέω. Τώρα όμως είναι σωματικά επώδυνο, και προκαλεί μόνο αυτή την αντίδραση:

Ξεκινήστε να πίνετε από νωρίς

Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσετε να αντέξετε τις εορταστικές εξόδους σας αδιαμαρτύρητα, θα περάσετε καλά ανεξαρτήτως παρέας (αφού, hellooo, εσείς θα είστε η καλύτερη παρέα), θα την πέσετε σε όποιον θέλετε χωρίς τον φόβο της απόρριψης και θα βρείτε το θάρρος να απαντήσετε επιτέλους στη/στον θεία/θείο/κουμπάρα/κουμπάρο/ξαδέρφη/ξάδερφο καταλλήλως, όταν επιχειρήσει να σας φέρει σε δύσκολη θέση στο οικογενειακό τραπέζι. “Ναι, θείε που σε βλέπω μία φορά τον χρόνο και μαθαίνεις τα νέα μου από γνωστούς. Είμαι ακόμα σ’ εκείνη τη δουλειά με τα λίγα λεφτά. Εσύ είσαι ακόμα στυτικά δυσλειτουργικός όπως διαδίδει η θεία ή απλά μαλάκας όπως λένε τα παιδιά σου;”


ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΠΩΣ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΑΙΑ!