,

7 λόγοι που η Αθήνα είναι καλύτερη τον Αύγουστο

ή αλλιώς, παρηγοριά στον άρρωστο

Summer in Athens: Για ποιους λόγους δεν είναι το τέλος του κόσμου

Αν αυτές οι μέρες σας βρίσκουν στην Αθήνα, σίγουρα αναρωτιέστε δύο πράγματα.

  1. Τι σόι δουλειές κάνουν εκείνοι που γυρνούν ΟΛΟ το καλοκαίρι τα νησιά πίνοντας ποτάρες, κάνοντας παρτάρες και απολαμβάνοντας ξενοδοχειάρες με infinity πισινάρες.
  2. Πότε σταδιάλα θα φύγετε κι εσείς από την Αθήνα.

Παρότι σας εύχομαι από τα βάθη της σάπιας ψυχούλας μου να πάτε διακοπές για όσο θέλετε όπου θέλετε, αντιλαμβάνομαι ότι κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό. Κάποιοι θα μείνετε εδώ, εδώ στις γραμμές του τρένου, εδώ που βρήκαμε την αγάπη μας, στην Αθήνα. Για να μη σας πάρει από κάτω, σας έχω αυτό εδώ το γεμάτο καλοπροαίρετα μα πειστικά ψεύδη, κείμενο. Λάβετέ το υπ’ όψιν και μη χαλιέστε.

– Είτε περνάς καλά είτε όχι, δεν χρειάζεται να υποκριθείς πως ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ ΓΟΥΑΟΥ Η ΦΑΣΗ ΓΑΜΑΕΙ, για να μη στεναχωρηθεί η παρέα σου. Επίσης, δεν χρειάζεται να ακολουθείς κολλητούς, κολλητές, φίλους, γνωστούς γνωστών, μπουλούκια σε καταναγκαστικές εξόδους στο τάδε μπαρ του νησιού ή στη δείνα παραλία στην άκρη του σύμπαντος. Είσαι κύριος του εαυτού σου με χρόνο στα χέρια σου.

– Η κίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι σημαντικά μειωμένη λόγω της καλοκαιρινής απουσίας των συνήθων επιβατών τους. Κι επειδή όταν λείπουν οι άνθρωποι, λείπουν και οι μασχάλες τους, οι μετακινήσεις σου αναμένονται πολύ πιο άνετες και χαλαρές, χωρίς τον κίνδυνο δυσφορίας από τις σχετικές αναθυμιάσεις. Θα ανακαλύψεις τώρα ότι οι αποστάσεις στην Αθήνα δεν είναι όσο μεγάλες έμοιαζαν προηγουμένως, ούτε όσο δυσάρεστες σου είχαν εντυπωθεί, καθώς τις διένυες τον χειμώνα. Μια νέα σχέση με την άσχημη πόλη μας αρχίζει να αναπτύσσεται.

– Οι δρόμοι είναι άδειοι, πράγμα που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να παίξεις στο μυαλό σου πέντε ταινίες μέχρι να φτάσεις σε έναν προορισμό όπου, υπό άλλες συνθήκες, θα έφτανες σε ένα τέταρτο. Παράλληλα, αν μένεις Φάληρο, δεν είσαι αναγκασμένος να παρκάρεις το αυτοκίνητό σου στις Κουκουβάουνες. Είναι πολύ πιθανό να βρεις πάρκινγκ στην περιοχή σου ή ακόμη και κάτω απ’ το σπίτι σου! Αν μένεις πιο βόρεια, μάλλον έχεις ιδιωτικό πάρκινγκ, επομένως το ποστ δεν σε αφορά, σιχαμένε πλούσιε.

– Τα αγαπημένα σου bars στο κέντρο, ναι, όλα εκείνα που η μάζα έμαθε και κατέστρεψε ενώ εσύ τα είχες ήδη ζήσει, αναδείξει και ποτίσει με το καυτό σου δάκρυ για κάποιον ματαιωμένο έρωτα, ξαναγίνονται δικά σου, έστω για λίγο. Η κυριαρχία των παρασίτων υποχωρεί για να πλήξει αντίστοιχα μέρη σε παραθαλάσσιες περιοχές, κι εσύ μπορείς πλέον να απολαύσεις το ποτό και την θερινή σου κατάθλιψη με τους όρους της μισάνθρωπης μοναξιάς που σου ταιριάζουν. Όχι άλλη βαβούρα από ανώφελες συζητήσεις hip κοριτσιών, όχι άλλο ντουμάνιασμα από corporate τσιγάρα corporate ατόμων που αποφάσισαν να σπάσουν το coroporatιλίκι τους με λίγη urban culture στα πίσω πίσω. Είσαι μόνος, με δυο-τρία κουτσά περιστέρια και ισάριθμους τουρίστες που μπήκαν κατά λάθος. Δεν είναι κι άσχημα.

– Ανακαλύπτεις το κόνσεπτ της εκδρομής, δηλαδή τη δυνατότητα να αλλάξεις παραστάσεις μεν, να μην πάρεις δεύτερο βρακί μαζί σου δε. Φεύγεις πρωί από το σπίτι, γυρνάς βράδυ και είναι σα να έζησες προσωρινά τη ζωή άλλου. Προσωπικά συνιστώ τη διαδρομή Αθήνα-Σούνιο με vespa. Θα περάσεις τέλεια, αν και θα σου πάρει μερικά εικοσιτετράωρα να ξανακάτσεις σαν άνθρωπος και όχι σαν πρωταγωνιστής βίαιης τσόντας.

– Η γειτόνισσά σου σταματάει να γκαρίζει απ’ τον ακάλυπτο γιατί μάλλον πήγε διακοπές στο χωριό της ή απλώς κλειδαμπαρώθηκε στο σπίτι της με αναμμένο aircondition για να αναβάλει τον θάνατο έναν ακόμη χρόνο.

– Οι ατυχείς συναντήσεις στον δρόμο ελαττώνονται θεαματικά, επομένως μπορείς να κυκλοφορήσεις άφοβα, χωρίς να σκέφτεσαι πιθανές μεθόδους αποφυγής όλων εκείνων των ανθρώπων που σιχαίνεσαι, αλλά δεν έχεις τα κότσια να αποκόψεις κοινωνικά. Οι δηλωμένοι και αδήλωτοι εχθροί σου βρίσκονται κατά πάσα πιθανότητα στην Ανάφη ή σε κάποιο παρεμφερές νησί, το οποίο προσδίδει στη ζωή τους την υποτιθέμενη εναλλακτική αίγλη που της στερούν οι αθεράπευτα κοινότοποι ρυθμοί της καθημερινότητας στην πόλη. Το πεδίο είναι ελεύθερο για να σουλατσάρεις και να χορέψεις απαλλαγμένος από την αδιακρισία και το κουτσομπολιό, σα να είσαι μόνος σου σ’ ολόκληρο το σύμπαν.

– Κάνεις οικονομία. Σοβαρά τώρα, τα ταξίδια μπορεί να είναι φανταστικά αλλά κοστίζουν. Ό,τι λοιπόν δεν ξοδεύτηκε σε διακοπές τον Αύγουστο, μπορεί να ξοδευτεί σε πολλά τριήμερα αργότερα μες στον χρόνο.

– Γίνεσαι τουρίστας στην πόλη σου. Υπό κανονικές συνθήκες, είναι άπειρα τα πράγματα που θέλεις να κάνεις στην Αθήνα, αλλά συνεχώς τα αναβάλλεις, γιατί σου φαίνεται αλλόκοτο να φέρεσαι σαν μοναχικός περιηγητής, την ώρα που οι αστικοί ρυθμοί σφυροκοπούν το πρόγραμμα και τη διάθεσή σου. Τώρα, όμως, είναι η κατάλληλη στιγμή να αφήσεις στην άκρη τον αυτιστικό ρομποτισμό σου και να χωθείς σε κάθε μικρό και μεγάλο αξιοθέατο (από τον εθνικό κήπο μέχρι την Ακρόπολη), για να ανακτήσεις έτσι λίγη από την ενέργεια που σκορπάς στην πόλη καθημερινά, συνήθως χωρίς σοβαρό λόγο. Άσε που υπάρχουν και αρκετά μέρη στα οποία δεν έχεις πάει ακόμα (που μπορεί να είναι και δίπλα στο σπίτι σου) επειδή δεν βρέθηκε μέχρι στιγμής βολική αφορμή. Παρεμπιπτόντως, μαθαίνεις επιτέλους να κάθεσαι έξω μόνος.

– Γλιτώνεις από τον πειρασμό να γίνεις ό,τι κοροϊδεύεις χρησιμoποιώντας βλαχοχάσταγκς όπως #vitaminsea #leavemehere #takemeback #lifeisabeach στο instagram.

Καλύτερα τώρα;

Άρης Αλεξανδρής