,

Αν τα βάζεις με τον Πολάκη, ο Πολάκης έχει ήδη νικήσει

Ο Υπουργός είναι απλώς ένας wannabe celebrity με πολιτική προβιά

Παύλος Πολάκης: Λίγα λόγια για το νέο κατόρθωμά του εναντίον του Στέλιου Κυμπουρόπουλου

Οι μεν πιστεύουν ότι ο Παύλος Πολάκης είναι ένας αδίστακτος εκμαυλιστής των πολιτικών ηθών και τον αποστρέφονται ως alter ego του Αλέξη Τσίπρα. Οι δε, επιχαίρουν για τη θεαματική αγωνιστικότητά του αλλά έχουν αρχίσει να βρίσκουν την έλλειψη στρατηγικού μέτρου και τους υψηλούς τόνους του καταστροφικά για την εικόνα του κόμματος. Όλοι πάντως είναι πεπεισμένοι ότι έχουν διαγνώσει τον επικοινωνιακό ρόλο που επιτελεί ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας και συμφωνούν στο ότι αυτός είναι στοχευμένα συγκρουσιακός.

Στην πραγματικότητα όμως, ο Παύλος Πολάκης δε δημιουργεί κρίσεις. Με τη συμπεριφορά του κάνει το ακριβώς αντίθετο. Διαχειρίζεται εμμέσως τις ήδη υπάρχουσες ως αφανής μάνατζερ. Οι ύβρεις εις βάρος συνήθων υπόπτων και “εχθρών του κόμματος”, ο ψευτοκαταγγελτικός λόγος, η σκανδαλολογία και οι εμπρηστικές αναρτήσεις που τελικά καίγονται σε μία μέρα από μόνες τους ως κοινά κουτσομπολιά ή fake news, δεν είναι πόλεμος. Είναι βαβούρα, που απορροφά αποτελεσματικά τον θόρυβο από τα πραγματικά προβλήματα της κυβέρνησης, όπως είναι η σταδιακή απώλεια του λαϊκού της ερείσματος, ο αρνητικός απόηχος της συμφωνίας των Πρεσπών, οι επερχόμενες εκλογικές ήττες, η προπαγάνδα που πλέον δε λειτουργεί και τα οικονομικά αδιέξοδα στα οποία η χώρα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια.

Ο Παύλος Πολάκης δεν είναι μια περσόνα χειραγωγούμενη από τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά ένας άνθρωπος που αρέσκεται να παράγει εύπεπτη ειδησεογραφία εν είδει πολιτικής. Νάρκισσος, αλαζόνας, πολυλογάς, ακραία προσβλητικός και με στερεοτυπικά ελληνική αισθητική που προκαλεί αυτόματη συμπάθεια σε κοινά που κάποτε μαγεύτηκαν από τον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ, ο Πολάκης λειτουργεί σαν βουκολικός Βαρουφάκης. Κράζει δημοσιογράφους, στοχοποιεί πολιτικούς και ικανοποιεί με λεκτικές κορώνες τον κόσμο που “ψοφάει” για ευτράπελη παραπολιτική, από βαρεμάρα ή απαξία προς την κανονική πολιτική. Δηλαδή εκείνη που χαράσσεται με σχέδιο, ευθύνη και πράξη – πράγματα για τα οποία η παρούσα κυβέρνηση δεν είχε ποτέ χρόνο. Ο ρόλος του είναι ψυχαγωγικός. Η κυβέρνηση Τσίπρα τον στηρίζει, όχι από εκτίμηση ή επειδή τον θεωρεί δυνατό χαρτί, αλλά από στυγνό υπολογισμό. Απλούστατα, δε θα εισπράξει κανένα κέρδος αποκηρύσσοντάς τον. Ούτως ή άλλως, το αριστερό πλεονέκτημα τής ήταν πάντα αρκετό για να διαστρέφει κάθε έννοια συνέπειας, ηθικής και δεοντολογίας σύμφωνα με το εκάστοτε συμφέρον της. Δε θα κάτσει να ζοριστεί για τον Πολάκη.

Ο Πολάκης αγαπάει την υπουργική του ιδιότητα πολύ λιγότερο από τη διασημότητά του. Δεν είναι εξουσιομανής λοιπόν, ούτε όργανο. Ένας ματαιόδοξος άνθρωπος είναι, βαθιά ερωτευμένος με τα status updates του και τα likes των πωρωμένων οπαδών του, που στο μουστάκι του βλέπουν το αρχέτυπο της άξεστης παλικαριάς για την οποία τον ακολουθούν. Οι επιθέσεις στο «σάπιο πολιτικό σύστημα» και η διαρκής κατασκευή εχθρών δεν εξυπηρετούν κάποιο ανώτερο σχέδιο αλλά θρέφουν το Εγώ ενός οιονεί celebrity.

Είναι χρήσιμο να καταλάβουμε πως όσο εξοργιστικές κι αν είναι οι δηλώσεις του Υπουργού, σαν τη χθεσινή με την οποία προσπάθησε να κολλήσει στον τοίχο τον Στέλιο Κυμπουρόπουλο τάχα μου στο πλαίσιο πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά στην πραγματικότητα για να εκτονώσει τα νεύρα του πάνω σε ένα θύμα που αφελώς θεώρησε εύκολο, ο θυμός και η αγανάκτηση εναντίον του είναι βούτυρο στο ψωμί του. Το κέρδος του Πολάκη είναι η προσοχή που αποσπά, η συζήτηση που γίνεται με αφορμή το όνομά του. Αντίστοιχα, η ήττα του πριν γίνει πολιτική θα σημειωθεί στο επίπεδο της απήχησής του. Όταν σταματήσουμε να τον συζητάμε λες και είναι φαινόμενο, θα σταματήσει να υπάρχει.


Άρης Αλεξανδρής